VARIA

CONFERENTIE VAN DE DALAï LAMA

 IN HET INTERNATIONAAL SRI SATHYA SAI CENTRUM

TE DELHI OP 3 JANUARI 2004.

Het Internationaal Sri Sathya Sai-Centrum heeft op 3 januari 2004 het nieuwe jaar ingezet met een conferentie die gegeven werd door de Dalaï Lama. Generaal M.L. Chibber, die het Centrum leidt, heeft de eregenodigde verwelkomd en het was Dr. Karan Singh, de eminente staatsman en filosoof die de ceremonie voorzat.  De zaal was nokvol, alhoewel het één van de koudste dagen van deze winter was. Zijne Heiligheid de Dalaï Lama heeft gedurende 45 minuten gesproken, waarna Dr. Karan Singh zijn presidentiële toespraak gaf.

De Dalaï Lama opende zijn toespraak door te stellen dat, om vrede te ervaren, de sleutel daarvan berust in het streven naar geweldloosheid en verdraagzaamheid, een oude traditie die sedert 7000 jaar in India heerst.

Wij kunnen slechts in vrede leven indien wij in staat zijn om een respectvolle houding te hebben jegens alle religies, geloofsovertuigingen en geloofssystemen die verschillen van de onze.  Er valt iets interessants te noteren aangaande de grote wereldreligies. Op vlak van filosofie kan men schijnbare verschillen vaststellen doch op het vlak van praktijk is er geen verschil.

Indien wij de ethiek en praktijk bestuderen die door de verschillende geloven gepropageerd worden zijn er niet veel verschillen. Allen geloven in bepaalde menselijke basiswaarden zoals waarheid, geweldloosheid, mededogen, liefde en vrede. Eén van de belangrijkste waarden is waarheid. Waarheid betekent de werkelijkheid waarnemen zoals ze is. De werkelijkheid kan slechts in zijn volheid ervaren worden indien men voeding geeft aan positieve emoties en niet aan negatieve emoties.

Het zou niet juist zijn te beweren dat wij geen emoties zouden moeten hebben. Een mens zonder emoties is een persoon zonder gevoel. Deze laatste kan droog overkomen, is afstandelijk, koud, heeft geen vrienden, is negatief en boosaardig. Het belangrijkste is geen negatieve emoties in stand te houden.

Negatieve emoties zijn onvolwassen emoties, enggeestig en gestoord. Bijvoorbeeld, gehechtheid en haat zijn twee negatieve emoties. Wanneer een persoon de wereld ziet door het prisma van gehechtheid, zal deze besluiten dat alles wat hij doet 100 % juist is. En wanneer deze persoon iemand door het prisma van haat bekijkt, zal deze besluiten dat alles wat de andere doet 100 % verkeerd is. Niets in de natuur is 100 % goed of slecht. Zulk een perceptie is slechts een eenvoudige mentale projectie die onze beoordeling van de werkelijkheid vervormt en nog meer problemen schept.

Positieve emoties zijn volwassen emoties, omdat in dit geval de emotie samengaat met intelligentie. Het toepassen van intelligentie leidt tot analyse en onderzoek. De analyse leidt tot overtuiging. Zijn emoties beheersen leidt tot een holistische visie van de werkelijkheid. Alles is met elkaar verbonden. Als men er niet in slaagt de verbondenheid en de onderlinge samenhang te zien, is er sprake van een vervormde visie.  Enkele voorbeelden van positieve emoties zijn geloof en mededogen die slechts kunnen gedijen als men zich door zijn emoties laat meeslepen.

Kennis leidt naar overtuiging. Overtuiging leidt naar vastberadenheid. Door vastberadenheid raken wij meer vertrouwd. Door vertrouwd te zijn komt er een verandering in de emotie. De voornaamste inspanning beoogt een heldere visie te bekomen zodat wij de werkelijkheid kunnen zien zoals zij werkelijk is. Slechts dan zullen wij de levensproblemen kunnen oplossen.

Het feit van positieve en edele emoties te cultiveren geeft iemand mededogen, tevredenheid, vergeving en zelfdiscipline, die op hun beurt gemoedsrust voortbrengen. Wanneer de geest geen golvingen maakt, blijft hij helder in het zien van de werkelijkheid. Hij ziet het probleem zoals het werkelijk is en hij kan het gemakkelijk oplossen. Problemen kunnen voortaan de vrede die in zijn geest heerst niet meer verstoren. Maar indien de geest zwak is, wanneer hij bestormd wordt door angst en twijfel of door te veel onbeheerste emoties, zal hij moeilijk het hoofd kunnen bieden aan zware levensproblemen.

Het staat vast dat het leven vol problemen is. Zelfs indien wij geen problemen hebben, ondergaat ons lichaam dan ook geen ziekte, verval en het afsterven ? Daar problemen een wezenlijk onderdeel van ons bestaan uitmaken, moet men er helemaal klaar voor zijn om ze het hoofd te bieden met kalmte, sereniteit en vastberadenheid.

In het voedingsproces van je innerlijke zijn is het aan te bevelen dat je in de religieuze en spirituele traditie blijft waarin je geboren bent. Ik ben verheugd vast te stellen dat Sathya Sai Baba gezegd heeft dat zijn missie er niet in bestaat mensen tot andere tradities te bekeren. Hij moedigt daarentegen een boeddhist aan een betere boeddhist te worden, een moslim een betere moslim en een hindoe een betere hindoe.

Wij zouden ernstig en eerlijk moeten zijn tegenover ons eigen geloof. Dit zal een rustige stemming zowel in het individu als in de maatschappij teweegbrengen en onze innerlijke ervaringen zullen een diepere dimensie bereiken.

Het gevoel overkomt mij vaak dat ik verzen opzeg die mij door mijn moeder en door mijn Meester gedurende mijn kindertijd zijn bijgebracht. Op bepaalde dagen lijkt het erop dat ik deze verzen uit het hoofd opzeg en niet met hart en ziel. Het reciteren wordt dan een zware last. Maar later stel ik vast dat een dergelijke dagelijkse praktijk, zelfs indien zij monotoon en repetitief schijnt te zijn, in alle stilte en zonder inspanning mijn kracht en mijn innerlijke vermogens opbouwt en mij helpt om een ware discipel van Boeddha te worden.

In zekere zin was de Boeddha ook een ware Indiër. Hij bestudeerde de geloven die overheersten in het India van zijn tijd en hij zette een zeker aantal hindoeïstische wegen in praktijk om. Nadat hij verlichting bereikte, onderwees hij de vier Nobele Waarheden. Zijn filosofie van onderlinge samenhang is zijn unieke bijdrage aan de wereldfilosofie. Het concept van onderlinge samenhang is eveneens waar in domeinen zoals economie, politiek, verdediging, enz… Het geeft ons een uitgebreider en meer holistisch beeld over om het even welke problemen en het brengt ons dichter bij de werkelijkheid.

De Boeddha geloofde in waarheid als menselijke waarde. Hij spoorde zijn volgelingen aan om de waarheid te volgen. Toen hij de vier Nobele Waarheden formuleerde, analyseerde hij ook de oorzaak van het lijden. Zijn besluit was dat alle lijden te wijten was aan onwetendheid. Hij aanvaardde het beoefenen van samadhi. Hij initieerde ook het systeem van vipassana dat een zeer doeltreffende methode blijkt te zijn om gehechtheid te verminderen. Hij had een groot respect voor andere tradities.

Dit ideaal van religieuze verdraagzaamheid is nog levendig in de dorpen van India. Daar leven, sinds verschillende eeuwen, de volgelingen van verschillende geloven in vrede en harmonie tezamen. Het naast elkaar bestaan van verschillende culturen en de religieuze verdraagzaamheid worden er in het dagelijkse leven in praktijk gebracht.

Ter gelegenheid van zijn toespraak in zijn functie als voorzitter, beschreef Dr. Karan de Dalaï Lama als een unieke combinatie van natuurlijke humor, mededogen, wijsheid en met een aanstekelijke kinderlijke lach. Door zijn levendig voorbeeld toont hij aan dat spiritualiteit niet noodzakelijk een welomlijnd en vormelijk standpunt over het leven impliceert. Aan de andere kant, zijn spiritueel geëvolueerde zielen vervuld van ananda wat dikwijls afstraalt uit hun gesprekken.

De Dalaï Lama is ook geïncarneerd mededogen. Mededogen is de essentie van het boeddhisme. Hij bezit een diep begripsvermogen over de natuur van de wereld en de mens. Hij heeft erover gewaakt dat het Tibetaanse diaspora zich overal ter wereld ontwikkelde en hij heeft ertoe bijgedragen om ze in dynamische gemeenschappen te organiseren.

Maar nog meer dan een apostel van het Tibetaanse boeddhisme te zijn, heeft hij de boodschap van liefde, mededogen en vrede aan de volkeren van de wereld gebracht. Men kan hem beschrijven als een grote vredesstrijder. De diensten die hij geschonken heeft aan de wereldgemeenschap hebben zijn erkenning gekregen door de Nobelprijs voor de Vrede aan hem toe te kennen.

Vandaag is de wereld verdeeld en verscheurd door fanatisme, haat en oorlog. Omwille van deze demonische krachten hebben wij grote nood aan een vredescoalitie die een tegengewicht kan vormen en die geleid wordt door persoonlijkheden zoals Bhagavan Sri Sathya Sai Baba en de Dalaï Lama.

Om te krachten van Vrede duurzaam te maken, is het vooreerst noodzakelijk om het fundamentele feit te aanvaarden dat geen enkele religie aanspraak kan maken op het monopolie van de Waarheid. In de éénentwintigste eeuw kunnen wij niet langer oorlog voeren, een kruistocht ondernemen en religieuze conflicten onderhouden om de anderen ertoe te dwingen ons standpunt over te nemen. 

Vandaag staat oorlog gelijk nucleair conflict, hetgeen gemakkelijk het uitlokken van de verdwijning van de mensheid van het wereldoppervlak tot gevolg zou kunnen hebben. Wij bevinden ons in een onvolmaakte wereld waar wij verplicht zijn de kunst, om in vrede en harmonie samen te leven, te leren.

Doorheen alle tijden heeft India altijd religieuze harmonie in stand gehouden. Onze profeten hebben van oudsher verklaard dat Waarheid Eén is en dat de wijzen er gewoonweg verschillende namen aan geven. Wij moeten ons deze waarheden herinneren die het land gedurende zijn duizendjarig bestaan gediend hebben.

Terwijl Dr. Karan Singh de toespraak van de Dalaï Lama als verhelderend beschreef, drukte hij zijn voldoening uit over de massale aanwezigheid van jongeren aan de bijeenkomst. Wij zijn met zoveel tendentieuze berichtgeving geconfronteerd dat het verfrissend is om zich aan een genezende bron van kennis, intuïtie en wijsheid te laven.        

Heart2Heart – april 2004
Dr. Karan Singh