VARIA
DE WAARHEID ZEGEVIERT ALTIJD.
Transcriptie van een speciale uitzending over de zaak Alaya Rahm
door Prof. Venkataraman
Rechtszaak
tegen Swami ingetrokken
Sai
Râm, liefdevolle groeten uit Prashânti Nilayam. Ik veronderstel dat jullie nu
ofwel onze speciale aankondiging over Radio Sai gehoord hebben ofwel onze
speciale boodschap via de dienst 'Sai Inspires' gezien hebben over hoe de
Waarheid altijd zegeviert. Ik heb het over de zaak, gebaseerd op valse
aantijgingen tegen Swami, die aan een Hof in Californië was aangespannen en
vervolgens door de aanklager 'met afstand van recht' is ingetrokken, wat
betekent dat de aanklager die zaak niet opnieuw in enig Hof in Amerika of India
kan aanspannen. Vandaag zou ik enkele gedachten aan deze gebeurtenis willen
wijden. Ik heb het gevoel dat deze 'afsluiting' vereist is omdat we dit in
zekere zin verschuldigd zijn aan velen die ons herhaaldelijk geschreven hebben
om hun diepe bezorgdheid te uiten over aanvallen op Swami en ons te vragen er
iets aan te doen.
Alvorens
te beginnen moet ik, denk ik, iets zeggen over mijn eigen opvattingen over deze
kwestie. Velen hebben zich altijd afgevraagd waarom wij niet reageren wanneer
Swami wordt beklad. Anderzijds is er een kleine minderheid die altijd van
mening is geweest: "Laat de honden maar blaffen. Waarom zouden we ons daar
druk over maken?" Ik heb een enigszins andere kijk op de zaak; ik ben de
mening toegedaan dat we ons noch volledig afzijdig mogen houden noch voortdurend
strijdlustig moeten zijn en bij de minste aanleiding in het tegenoffensief
moeten gaan. Volgens ons zijn er naargelang de omstandigheden op verschillende
tijdstippen verschillende reacties nodig.
Laat
ik beginnen met de algemene opmerking dat al wat we in de wereld zien - zowel
het goede als het kwaad - deel uitmaakt van een onophoudelijk Kosmisch
Schaduwspel. Op het objectieve en spirituele niveau moeten we zeker onthecht
zijn en zowel het goede als het kwaad herkennen als deel van dit eindeloze
Goddelijke Toneelspel. Toch kunnen we op het wereldlijke niveau gewoonweg niet
onze weg voortzetten terwijl we het achtergrondrumoer negeren. We hebben een rol
te spelen, en dat is onze plicht; we moeten er alleen goed voor zorgen dat alles
wat we doen juist gedaan wordt, zoals God zou willen dat we het doen. Terloops
zou ik hieraan willen toevoegen dat we van plan zijn om binnenkort aan dit
alles nog meer gedachten te wijden in H2H. Misschien moeten jullie dus ook
daarnaar uitkijken.
De
eeuwige strijd tussen Goed en Kwaad
De
Indiase geschriften zeggen dat praktisch elke Avatar vijanden gehad heeft. Ik
zal hier niet in bijzonderheden gaan, maar tijdens elke Incarnatie zijn er
vijanden die de Avatar op verschillende manieren uitdagen. Soms vallen ze Hem
zelfs lichamelijk aan. Blijkbaar symboliseren de vijanden het kwaad op aarde en
is er van tijd tot tijd een strijd tussen goed en kwaad nodig om de Eeuwige
Waarheid te vestigen dat uiteindelijk het Goede altijd zegeviert over het
Kwaad.
Ten
tijde van de Krishna-Avatar bijvoorbeeld was er een demon, Jarasanda genaamd,
die herhaaldelijk aanvallen uitvoerde tegen Mathura, dat destijds de hoofdstad
van Krishna's koninkrijk was. In feite verhuisde Krishna van Mathura naar
Dvaraka om Zijn volk te beschermen. Krishna was de Almachtige God in
menselijke vorm. Hij beschikte over alle Goddelijke Machten. Misschien
herinneren jullie je dat Hij zich op het slagveld aan Arjuna openbaarde als de
Allerhoogste Heer. En toch, waarom ontdeed diezelfde Krishna zich niet van
Jarasanda, wat Hij zeker in een oogwenk had kunnen doen? Dat zijn nu de
raadselachtige aspecten van een Avatar. Dergelijke aspecten doen zich bij elke
Avatar voor. Overigens, om dit verhaal af te maken: uiteindelijk werd het aan de
krachtige Pândava Bhîma overgelaten om Jarasanda letterlijk in stukken te
rijten.
Slechts
weinigen beseffen dat er altijd aanvallen op Swami hebben plaatsgevonden, bijna
vanaf de tijd dat Swami zich als Avatar openbaarde. In de verhalen van mensen
die in de goede oude dagen naar Puttaparthi plachten te reizen lezen we altijd
dat de lokale bevolking erg vijandig stond tegenover Swami.
Voor
hen kon een kleine jongen die een van hen was geweest eenvoudig niet God zijn.
Hoe was dat in 's hemelsnaam mogelijk, vroegen ze. Maar die fase ging spoedig
voorbij, en nu zien we hoe diezelfde Swami wordt vereerd door de mensen van
diezelfde dorpen die eens zo vijandig tegenover Hem stonden.
Later
kwamen er Vedische geleerden die met Swami spotten. Hoe kon deze jongeman, die
nooit ook maar één dag in een Vedapâthashâla (Vedische school) had
doorgebracht, iets over de Veda's weten? Maar al spoedig beseften ze dat dit
geen gewone jongeman was, maar de Ene, de vorm zelf van de Veda's, of Vedapurusha
zoals Hij bekendstaat in de oude Indiase geschriften.
In
de zestiger en zeventiger jaren waren het Swami's wonderen die hevig onder vuur
werden genomen. Een heel stel rationalisten lieten zich laatdunkend over Hem uit
en daagden Hem uit om dit of dat te doen teneinde hen te overtuigen. Swami is
niet gekomen om wie dan ook te overtuigen van Zijn Goddelijkheid. Hij is
veeleer geïncarneerd om de mens te zeggen: "O mens, besef dat je goddelijk
bent en begin ermee goddelijk, zoniet minstens als een mens, te handelen. Wees
geen slaaf van je zintuigen en gedraag je niet als een dier, of nog erger, als
een duivel."
De
jonge Sai
De
rationalisten maakten veel heisa, maar de wereld was hen al gauw beu. Enkele
ernstige intellectuelen echter zoals Murphet, Hislop en Sandweiss kwamen met
een open geest en beseften dat Swami de Belichaming van het Zuivere Bewustzijn
was.
Het
interview met Blitz
Bij
het noemen van al deze namen mag ik niet Rusi Karanjia vergeten, een
zelfverklaarde atheïst en marxist, die in Bombay het destijds hogelijk
populaire weekblad BLITZ uitgaf.
Karanjia
schreef veel dingen tegen Swami, tot iemand hem vroeg: "Hoe kun je over
iets schrijven als je de feiten niet geverifieerd hebt? Heb je Sai Baba ooit
ontmoet? Ben je nagegaan of wat je als feiten publiceert ook echte, waar
gebeurde feiten zijn?"
Toen
hij werd uitgedaagd zijn journalistieke geloofwaardigheid te bewijzen kwam
Karanjia naar Puttaparthi, en Swami verleende hem goedgunstig vele interviews.
De
heer Karanjia
In
zijn hoedanigheid van journalist stelde Karanjia vele indringende vragen en
Swami beantwoordde ze allemaal geduldig. Karanjia moest toegeven dat hij zich
vergist had en schreef een boek waarin hij niet alleen al zijn eerdere
bevooroordeelde en kritische meningen herriep, maar zover ging dat hij Swami
beschreef als de levende God die op aarde vertoeft! Tussen haakjes, naar mijn
weten heeft Swami, behalve aan Karanjia, nooit op deze manier interviews
toegestaan aan persmensen.
Devotees
zijn altijd hogelijk verbaasd dat de Heer vijanden kan hebben. Velen van hen
hebben gevraagd: "Swami, waarom hebt U vijanden?" Swami gaf altijd
hetzelfde antwoord: "Alleen wanneer er duisternis is stellen de mensen de
waarde van het licht op prijs."
Op
dezelfde manier hebben Avatars vijanden nodig, zodat de mensen het verschil
tussen goed en kwaad beter begrijpen. Kortom, het verschijnen van slechte mensen
in het Verhaal van de Heer is voorbeschikt, en we moeten daar niet al te zeer
verbaasd over zijn. Laat ik me nu eens richten op de meer recente
gebeurtenissen, want de rechtszaak waar ik eerder naar verwees houdt daarmee
verband.
Nu
gebruikt het verzet machtige media.
Vanaf
ongeveer het einde van de jaren negentig begon wat de vierde anti-Saigolf
genoemd zou kunnen worden. Dankzij het Internet was deze wereldwijd verspreid.
In het verleden waren de aanvallen gericht op de Goddelijkheid van Swami, Zijn
kennis van de Veda's en Zijn wonderen. Deze keer gingen de lasteraars zover dat
ze Swami's zuiverheid en karakter zelf in twijfel trokken. Gedurende deze periode
was ik altijd erg druk bezig met mijn werk, en daarom hoorde ik heel weinig van
het onafgebroken geklets in de roddelkringen. Van tijd tot tijd trachtte de
een of de ander mij iets te vertellen over die onzin, maar ik hield mij beleefd
op een afstand, aangezien ik noch de tijd had voor zoiets noch enig geduld om
naar valse berichten te luisteren.
Het
boek van de heer Karanjia
De
lastercampagne begon bij enkele misnoegde devotees en breidde zich spoedig uit
naar mensen die uit waren op schunnigheid en schandalen. In die zin stelde de
anti-Saicampagne niet veel voor en kon ze genegeerd worden. Aangemoedigd door de
heersende sociale sfeer kregen de mensen die erop uit waren kwaad te spreken
over Swami nu echter een voet tussen de deur in belangrijke kringen. Eerst was
er een zeer negatief artikel in 'The Times of London'. Daarna kwam er een tegen
Swami gericht media-advies door de UNESCO en als klap op de vuurpijl was er de
film op de BBC. Ik ben er zeker van dat jullie allemaal op de hoogte zijn van
deze dingen en daarom zal ik er niet veel tijd aan besteden. Laat ik voor het
ogenblik slechts het volgende vermelden.
Toen
het artikel in de Times verscheen was ik zoals vele anderen geschokt. Een van de
toonaangevende kranten in de wereld publiceerde negatieve informatie zonder
ook maar een vluchtig onderzoek naar de juistheid van de inhoud. Enkelen van ons
schreven brieven naar de redacteur, maar in tegenstelling tot de gebruikelijke
praktijk om ruimte te bieden voor mensen met afwijkende meningen werd geen van
deze brieven gepubliceerd. Tot zover de objectiviteit van de Pers!
Het
feit dat de Times weigerde ons recht van antwoord te verlenen betekende niet het
einde van de kwestie. We konden niet eenvoudigweg niets van ons laten horen
terwijl er wilde aantijgingen en afschuwelijke lasterpraat werden geuit in
zogenaamd verantwoordelijke kringen. Toen nam de geachte heer Indulal Shah het
initiatief om de toenmalige Eerste Minister Atal Behari Vajpayee aan te spreken.
Het
resultaat van deze ontmoeting was de opstelling van een verklaring die later
werd ondertekend door de heer Vajpayee, Eerste Minister, rechter Bhagavathi,
voormalig opperrechter van India, rechter Ranganath Mishra, ook een voormalig
opperrechter van India, Mw. Najma Heptulla, Voorzitter van de Interparlementaire
Unie en Ambassadeur van de UNDP voor menselijke ontwikkeling, en de heer
Shrivraj Patil, voormalig Voorzitter van de Lok Sabha, voormalig minister en op
dat ogenblik parlementslid. Ik acht het passend de lezers de verklaring te
laten zien die door deze prominenten zijn ondertekend (hier niet opgenomen).
De
BBC maakt zich te schande.
De
dingen kwamen in een geheel andere versnelling toen de BBC een anti-Swamifilm
uitzond. Dat was absoluut schokkend, omdat de BBC, zoals de London Times, in de
huidige mediawereld een icoon is. En toch produceerde de BBC, om redenen die
haar het best bekend zullen zijn, een programma dat niet alleen slecht
gedocumenteerd was maar ook van een betreurenswaardig slechte smaak getuigde,
geheel in tegenstelling tot waar zij om bekend staat.
De
droevige rechtszaak van Alaya Rahm
Centraal
in de lastercampagne van de BBC stond een zekere Alaya Rahm. Ik moet de naam
Alaya Rahm vermelden omdat hij degene is die op 6 januari 2006 aan het
Hooggerechtshof van het 'Orange County' van Californië een zaak aanhangig
maakte. Het was een rechtsgeding waarbij de aanklager een geldelijke
schadevergoeding eiste. Het Hof stelde de procesdatum vast op 28 april 2006.
Op
dit punt citeer ik, natuurlijk met zijn toestemming, uit een brief die wij
ontvingen van Broeder Robert Baskin uit Californië, die zelf jurist is. Hij
kent deze zaak door en door en ik acht het het beste, te citeren uit zijn
verslag, aangezien dat feitelijk en wettelijk het meest juiste verslag is dat we
kunnen bieden. Hier volgt het relaas van Baskin over wat met deze rechtszaak
gebeurde.
"Hoewel
de beschuldigingen van Alaya Rahm enige publiciteit kregen voordat hij zijn zaak
aanhangig maakte, werden zijn beweringen pas grondig onderzocht nadat de zaak
was aangespannen. De gerechtelijke actie bood de gelegenheid om zijn
aanspraken grondig en kritisch te bestuderen. Tijdens dit onderzoek werd ontdekt
dat de aanklager en zijn familie tussen 1995 en 1999, gedurende de tijd waarin
de gebeurtenissen zouden hebben plaatsgevonden, gesproken hadden op een aantal
bijeenkomsten. In tegenstelling tot zijn latere beschuldigingen bevatten deze
toespraken, waarvan er vele zijn opgenomen en
uitgetikt, geen aanwijzing van enig vergrijp en lijken de vroegere
woorden van de aanklager zijn latere beschuldigingen tegen te spreken.
Door
middel van de inzage van de stukken gedurende de behandeling van de rechtszaak
werden getuigen geïdentificeerd en gehoord die in de ashram in India aanwezig
waren toen volgens de beweringen de gebeurtenissen hadden plaatsgevonden waarop
de rechtszaak van de aanklager gebaseerd was. Een van deze getuigen bracht de
aanklager in 1995 naar India, begeleidde hem naar India in 1997 en was aanwezig
bij sommige van de door de aanklager genoemde interviews. De verklaring van deze
getuige werd in deze zaak als processtuk opgenomen. De getuige verklaarde dat
hij van 1995 tot 1997 een hechte en vertrouwelijke relatie met Alaya Rahm had,
dat hij dagelijks met hem sprak toen hij in 1995 en
Er
werden in deze zaak geen schikkingen getroffen en er werd geen geld of enige
andere vergoeding gegeven voor de intrekking van de rechtszaak. Deze intrekking
was de afsluiting van de zaak."
Op
dit punt moet ik mijn diepe en persoonlijke dank uitspreken aan Broeder Baskin
voor dit beknopte verslag.
Ik
weet niet wat jullie erover denken, maar wat mij betreft slaat deze intrekking
van zijn zaak door Alaya Rahm voordat die voor een officiële hoorzitting voor
een rechter werd gebracht, de bodem weg onder alle beweringen die de laatste
jaren de ronde hebben gedaan.
En
bedenk alstublieft dat Rahm zijn eigen zaak niet zou hebben ingetrokken als hij
gedacht had een kans te hebben om die te winnen. Feit is dat hij geen enkel
bewijs had, op geen enkel moment. Jarenlang uitte Alaya Rahm wilde beweringen,
en de BBC schonk er veel aandacht aan. Waarom? Omdat die beweringen nooit
juridisch getest werden.
Aangemoedigd
door het geloof dat in het Westen in brede kringen aan zijn uitspraken belang
bleek te worden gehecht, dacht Rahm toen dat hij schadevergoeding zou kunnen
eisen en spande hij een rechtszaak aan. Maar zijn poging liep mis en de
voornaamste aanklager heeft dat beseft. Rustig heeft hij toen de zaak
ingetrokken.
Hoewel nobele
mensen en zelfs Avatars
in de gehele loop van de geschiedenis op verschillende manieren zijn
aangevallen, herinneren weinigen zich de lasteraars als het stof is gaan liggen.
Ik bedoel, als de mensen aan Christus denken, gedenken ze alleen het ultieme
offer dat hij bracht. Hoevelen kunnen de namen noemen van degenen die hem kwaad
deden?
Nu
zou ik in herinnering willen brengen wat Swami in 1963 zei nadat Hij zich op
miraculeuze wijze uit een verlamming als gevolg van een beroerte had bevrijd.
Hij zei dat velen in de korte periode dat Hij aan de beroerte leed een diepe
smart hadden gevoeld. Dat bracht, zo zei Swami, vele devotees dichter bij Hem
dan volgens normale processen in vele levens gebeurd zou zijn. Op dezelfde
manier bracht de actie van sommigen die Swami trachtten te bekladden zoveel
smart teweeg in velen dat die uitbarsting van Liefde waarschijnlijk al die
lijdende devotees veel dichter bij God bracht dan zij misschien beseffen.
Tegenover
diegenen die ons soms zeggen: "negeer al die kwaadsprekerij" zou ik in
het bijzonder het volgende naar voren willen brengen: Onze rol hier in de
'Prashanti Digital Studio' is noodzakelijkerwijs enigszins anders dan die van
de gewone devotee zonder officiële verantwoordelijkheden. Wij behoren tot de
media en we hebben specifieke taken te vervullen. Wij dalen beslist niet af tot
het niveau van mensen met een laag-bij-de-grondse gedachtewereld, noch nemen
wij het altijd onmiddellijk op tegen de machtigen die hun reputatie uitbuiten en
halve en hele onwaarheden rondstrooien. Maar desinformatie kan niet altijd
genegeerd worden; er moet op passende wijze op gereageerd worden. Zo heeft de
heer Indulal Shah de heer Vajpayee en verschillende vooraanstaande burgers van
dit land verzocht een Publieke Verklaring af te leggen.
Terwijl
diegenen die graag geloven in valse beweringen dit misschien verwerpen, zullen
verantwoordelijke mensen beslist wakker worden en zeggen: "Geloven we
enkele onbekende mensen die onbewezen aanklachten indienen of geloven we een
man als Vajpayee, die een staatsman van wereldniveau is?" Als we niet
ingaan tegen valse beweringen die door verantwoordelijke agentschappen worden
rondgestrooid, kunnen we in allerlei moeilijkheden geraken.
De
Prashanti Digital Studio
Ik
weet niet hoevelen onder jullie zich ervan bewust zijn dat zelfs vandaag de dag
vele TV-kanalen, ook in India, soms controversiële berichten over Swami
uitzenden. Zo trachten ook sommige kranten de enorme projecten die Swami
gerealiseerd heeft te bagatelliseren. We kunnen niet zomaar achteroverleunen
en zeggen: "O, God heeft het niet nodig dat ik tussenbeide kom. Hij weet
hoe Hij de dingen moet aanpakken." Als er iets is dat ik geleerd heb door
nauwlettende aandacht, dan is het dat wij volledig betrokken moeten zijn bij
alles wat we doen en niet moeten proberen ons te gedragen als een kluizenaar. We
mogen echter, terwijl we intens in ons werk opgaan, geen boosaardigheid,
jaloezie of haat in ons Hart dragen.
Uittreksel
uit een artikel in
'Heart to Heart'
2 juli 2006